«Θέρος, τρύγος, πόλεμος», έλεγαν οι γονείς μας, για να δείξουν ότι θέλει ξεσηκωμό, προσπάθεια, κόπο, υπομονή η δουλειά του θερισμού. Απέραντες εκτάσεις από χρυσοκίτρινα στάχυα περίμεναν τους θεριστάδες το μήνα Ιούνιο, που τον έλεγαν τότε και Θεριστή. Γελαστοί και χαρούμενοι … [Read more...]

Πριν από την Κατοχή το αλώνισμα γινόταν με τον πατροπαράδοτο τρόπο. Στο Μεραλίκ’, που ήταν χώρος κοινοτικός, άνοιγε ο καθένας ένα αλώνι. Το σκούπιζαν και το καθάριζαν καλά για το αλώνισμα του σιταριού. Ήταν και το αλώνισμα πολύ κουραστική δουλειά. Ζεμένα τα βόδια στο ζυγό … [Read more...]

Ένα καλοκαίρι, δε θυμάμαι ποια χρονολογία, ήρθε στο χωριό μας η πρόοδος: ένα αργοκίνητο, υπέρογκο μηχάνημα διέσχιζε μια μέρα την πλατεία του χωριού και κατευθύνονταν προς τ’ αλώνια. Ήταν μια αλωνιστική μηχανή, πατόζα την έλεγαν οι μεγάλοι. Όλοι έβγαιναν απ’ τα σπίτια τους … [Read more...]

Εκτός από το σιτάρι, άλλο κύριο προϊόν ήταν το καλαμπόκι. Όλες οι εργασίες, από το φύτεμα που γίνονταν την άνοιξη ως τη συγκομιδή και την αποθήκευση, ήταν χειρωνακτικές. Η σπορά του καλαμποκιού σε αυλάκια (1), που τα άνοιγε ο γεωργός με το αλέτρι, γινόταν την άνοιξη. … [Read more...]

Η γη στο Καλαμπάκι είναι παραγωγική. Σχεδόν όλα τα προϊόντα ευδοκιμούν εκεί χωρίς να ποτίζονται, διότι η υγρασία που υπάρχει δεν αφήνει τα φυτά να ξηραθούν ούτε το καλοκαίρι. Στους μπαξέδες που είχαμε μέσα στις αυλές μας υπήρχαν όλων των ειδών τα οπωροφόρα δέντρα που … [Read more...]

Το φθινόπωρο του 1944 άνοιξαν πάλι τα σχολεία της Μακεδονίας και της Θράκης, περιοχών που κατείχαν οι Βούλγαροι, μεταξύ των οποίων και το σχολείο μας στο χωριό μου, το Καλαμπάκι. Ένα σχολείο υπήρχε τότε: το 1ο Δημοτικό. Σχολείο, όπως ξαναείπα ωραίο, διώροφο, με πολύ μεγάλη αυλή, … [Read more...]

Στο τέλος της σχολικής χρονιάς 1944-45 πραγματοποιήσαμε μια εκδρομή μαμούθ για την εποχή εκείνη. Τα περισσότερα παιδιά λόγω φτώχειας δε θα λαμβάναμε μέρος στην εκδρομή, αν ο δάσκαλός μας δεν περνούσε κάθε απόγευμα από τα σπίτια μας να πείσει τους γονείς μας ότι η εκδρομή δεν … [Read more...]

Μετά από τη σχολική εκδρομή ήρθε και το τέλος του σχολικού έτους. Μετά από τις γραπτές εξετάσεις που υποστήκαμε κάναμε και τη σχολική μας γιορτή και πήραμε και τίτλους σπουδών, που για τους περισσότερους δεν έγραφαν «ενδεικτικόν» αλλά «απολυτήριον». Το δικό μου χαρτί … [Read more...]

Αυτός λοιπόν ο εξαιρετικός άνθρωπος και πατριώτης ανέλαβε το καλοκαίρι του 1946 να μας κάνει φροντιστήριο κι ο καθένας θα του έδινε 20 κιλά σιτάρι στο τέλος του καλοκαιριού, αφού τότε δεν είχαμε χρήματα. Ήμασταν 25 παιδιά περίπου και πολύ λίγα κορίτσια, 4 – 5 ίσως, οι πρώτες … [Read more...]

Μετά τις επιτυχείς εξετάσεις στο Γυμνάσιο το φθινόπωρο του 1946 γίναμε πλέον μαθηταί, έτσι το λέγαμε τότε, του Γυμνασίου. Με τι φόβο και τι πάθος παρουσιάστηκα την πρώτη μέρα στον αγιασμό και κατόπιν στην αίθουσα που έγραφε Τάξη Γ΄, τμήμα 2ον. Πανέμορφο το κτίριο, διώροφο και … [Read more...]